MENU

by • 24 juni 2014 • Geen categorieReacties (0)9255

Blog | Proost! Op mijn zelfrijdende auto

Eindelijk, het is vrijdagmiddag! Na een drukke week ontpoppen we om vier uur een fles Bulle de Blanquette in het zonnetje op het dak van de Creative Valley. We vieren dat het weekend is, dat de zon schijnt en we met Mobilee collega’s een animatiefilm voor een nieuwe propositie hebben geproduceerd. We kijken terug op een week waarin hard is gewerkt en blikken vooruit op een toekomst vol nieuwe ontwikkelingen.

De champagne smaakt goed. Iets te goed eigenlijk, want na de eerste twee flessen volgen er nog twee. De bitterballen vinden ook hun weg mijn kant op en wat smaakt er nu lekkerder bij een bitterbal dan een speciaal biertje. Ineens realiseer ik me dat ik al vier glazen champagne en twee glazen bier op heb. Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik vanmorgen niet zoals gewoonlijk in de trein ben gestapt maar in mijn nieuwe, zelfrijdende auto. Heerlijk is dat, om als je nog niet helemaal wakker bent, met een kop koffie in de auto te stappen die je meteen naar je werk rijdt. Je hoeft niet op te letten over wat er om je heen gebeurt. Het is net alsof je in een taxi stapt.

Toch baal ik er op dit moment toch een beetje van dat ik niet met de trein naar mijn werk ben gegaan. Ik heb helemaal geen afspraken buiten de deur gehad vandaag, dus ik vraag me af waarom ik vanmorgen voor mijn auto heb gekozen. Ik zou nu een taxi kunnen bellen om me naar huis laten brengen, maar stiekem voel ik de drang om toch in de auto te stappen. Het voelt namelijk hetzelfde, alleen hoef ik met mijn eigen auto niet extra te betalen. Daarom besluit ik om toch met de auto naar huis te gaan. Als ik instap voel ik me relaxed.

Dit relaxte gevoel maakt echter snel plaats voor een paniekgevoel op het moment dat ik wakker word en naast me een politieagent zie staan. Hij tikt op het raam en vraagt: ‘Meneer, heeft u alcohol gedronken voordat u in uw auto stapte?’ Ik vertel de agent dat ik inderdaad gedronken heb voordat ik mijn auto ben ingestapt, omdat ik dacht dat mijn zelfrijdende auto me veilig naar huis zou brengen. Ik zie aan de uitdrukking op het gezicht van de agent dat hij zich ook geen raad weet met deze situatie. De agent geeft toe, blijkbaar voorziet de wet ook niet in dit soort situaties. Uiteindelijk vertelt de agent me dat ik geen boete krijg, maar dat ik mijn weg wel op een andere manier moet vervolgen. Alsnog een taxi nemen dus. Met tegenzin bel ik een taxi. Nu heb ik eigenlijk dubbel schade; aan mijn auto en aan mijn portemonnee omdat ik alsnog voor een taxi moet betalen.

Als ik in de taxi stap, realiseer ik me dat ik de situatie onderschat heb. Ik heb mij onverantwoordelijk gedragen. Ik heb te veel gedronken en ben toch in de auto ingestapt. Maar het is blijkbaar een gevoel van veiligheid wat de zelfrijdende auto bij me oproept. De auto zorgt ervoor dat ik het idee heb dat ik niet meer hoef op te letten en dus alcohol kan drinken. Niets is echter minder waar. Ik blijf verantwoordelijk voor mijn eigen daden. Of ik nu in een zelfrijdende auto rijd of niet.

Door: Elise van Baaren | Marketeer Mobilee management & advies | Blogt vanuit de toekomst

 

FacebookGoogle+TwitterEmailLinkedInPinteresttumblr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>