MENU

by • 10 oktober 2014 • Geen categorieReacties (0)1033

Blog | De ‘onverpersoonlijking’ van het verkeer

Vindt u het ook zo fijn om op maandagmorgen met de zon halverwege de horizon, het getjilp van vogeltjes en de stad die net ontwaakt naar uw werk te fietsen?

Wanneer u langs de bakker rijdt, groet hij u. En als de groenteboer ook met zijn goede been uit bed is gestapt krijgt u van hem zelfs persoonlijk een fruitsapje. Maar niet alleen op de fiets doet dit ‘feestje’ zich voor. Ook in de auto is er niets leukers dan naar mensen kijken die ieder op hun eigen manier deelnemen aan het verkeer. Een omaatje dat oversteekt met haar rollator biedt mij de eerste mogelijkheid om vriendelijk te zijn door voorrang te verlenen. Of wanneer de  buurman op hetzelfde moment als ik in zijn auto stapt en nog even vriendelijk naar me zwaait voordat hij wegrijdt…

Is dit een beeld van ruim 10 jaar geleden en is iedereen nu, anno 2025, op maandagmorgen met zijn eigen ‘chagrijnige ik’ bezig? Bestaat het ochtendritueel tegenwoordig alleen nog uit kinderen wakker maken, snel aankleden, ontbijten en dan in je zelfrijdende auto naar je werk gebracht worden met het idee dat er een taxichauffeur voorin je auto zit die geen zin heeft om te praten.

Ik stap in mijn zelfrijdende auto, en leg mijn biometrisch tablet op schoot met daarin een lijst artikelen die ik wil doornemen voor de eerste meeting deze morgen. Normaal staat, om het nog een beetje gezellig te maken, de radio aan. Maar omdat ik me wil concentreren heb ik die vandaag uitgezet. De rit van Den Haag naar Utrecht duurt een klein uurtje en als ik op mijn werk aankom heb ik onderweg eigenlijk niets of niemand gezien. Zelfs toen ik nog door de stad reed, waar van alles te zien is, had ik alleen maar oog voor de biometrische tablet op mijn schoot.

Als ik op mijn werk aankom word ik gebeld en geconfronteerd met het feit dat ik tijdens de hele rit van Den Haag naar Utrecht geen oog heb gehad voor wat er om me heen gebeurde. Bij het wegrijden had ik er geen notie van dat de buurman ook naar zijn werk vertrok. Ook de bakker die zwaaide toen ik langsreed  zag ik niet. Maar dit is niet het ergste. Het telefoontje ging over mijn dochter. Een kwartier voordat ik vanmorgen van huis weg reed in mijn zelfrijdende auto, fietsten mijn dochter Emma van 16 en zoon Daan van 18 samen naar school. Op de rotonde vlakbij Madurodam werd Emma geschept door een andere zelfrijdende auto. De auto was nog niet volledig getest en had Emma niet gedetecteerd toen ze zich in zijn dode hoek bevond. Ik voel mij enorm schuldig en realiseer me dat me echt niets is opgevallen toen ik vanmorgen op het tijdstip dat Emma is aangereden zelf langs die rotonde bij Madurodam reed. Er stond een ambulance met twee ambulancebroeders die mijn dochter naar het ziekenhuis om de hoek hebben gebracht. Ook heb ik er totaal geen notie van gehad dat mijn zoon degene was die het verkeer weer in goede banen probeerde te leiden. Het verkeer waar ik nota bene zelf aan deelnam, maar niet persoonlijk bij betrokken was omdat mijn auto tegenwoordig zelf rijdt .

Met Emma viel het achteraf gelukkig allemaal mee. Ze had alleen haar pols gebroken. Dit voorval heeft me echter wel aan het denken gezet. Door verbeterde technieken, nieuwe accessoires en daarmee de komst van zelfrijdende auto’s lijkt de wat ik ‘onverpersoonlijking’ noem in het verkeer toe te nemen. Bestuurders van zelfrijdende auto’s hebben geen oog meer voor anderen in het verkeer en naar iemand zwaaien of iemand bewust voorrang bieden is er niet meer bij. Ik neem me na het ongeluk van mijn dochter dan ook voor om mijn betrokkenheid tijdens deelname aan het verkeer weer te vergroten.  Niet door vaker toch weer zelf achter het stuur te gaan zitten, maar door bewuster deel te nemen aan het verkeer en aandacht te besteden aan mensen om mij heen. Het zal mij niet overkomen dat ik iemand in mijn blinde hoek over het hoofd zie.

Door: Elise van Baaren | Marketeer Mobilee management & advies | Blogt vanuit de toekomst

 

FacebookGoogle+TwitterEmailLinkedInPinteresttumblr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>